ရင္ထဲက အိမ္ကေလး---အပိုင္း(၃)(၄)

ရင္ထဲက အိမ္ကေလး---အပိုင္း(၂)

ရင္ထဲကအိမ္ကေလး အပိုင္း(၁)

မျဖစ္ႏိုင္ဘူး မေျပာနဲ႔ ျဖစ္ၾကည့္လိုက္စမ္း (ကိုနီရယ္ ကိုညိဳရယ္ ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္ရယ္)

ကိုင္း ဘယ့္ႏွယ္ ရွိစ

  

---ေျပာတာလဲ ဟုတ္တာပဲလို႕

သည္လိုပဲ ခ်ီေကာက္လိုက္လာတဲ့ပြဲဆိုေတာ့ သိတဲ့အတိုင္း
က်ေနာ္က အသံပိုင္းဆိုင္ရာ ေဂၚကီပါ
(ႏိုင္ငံျခားနာမည္ပါလား----စက္ပိုင္းဆိုေတာ့ သည္လို ဗိုလ္ဆန္တာေနမွာ---)
က်ေနာ္ကေတာ့ စႏၵယားတင္သိန္း
(တကယ့္ အႏုပညာရွင္ပဲ ႐ုပ္အေနနဲ႔ေတာ့ စႏၵားတီးတတ္လိမ့္မယ္လို႔ေတာင္ မထင္မိဘူး----)
က်ေနာ္ကေတာ့ လွ်ပ္စစ္ပိုင္းနဲ႔ပါတ္သက္ၿပီး တာဝန္ယူပါတယ္ စမ္းလင္းထြန္းၿငိမ္း
(နာမည္ကိုက ေခၚလို႔ တယ္ေကာင္းပါလား---)
က်ဳပ္ကေတာ့ ဆိုင္းသိန္းေမာင္
(ျမန္မာမႈနဲ႔ လိုက္ဖက္လွတဲ့ နာမည္ပါပဲ----)
ဒီတစ္ဇာတ္လံုးမွာ က်ေနာ္က ႀကိဳးကိုင္ပဲ နာမည္က တကၠသိုလ္ မိုးညိဳ (အညတရ)
(အင္း--ဒါ႐ိုက္တာဆိုေတာ့---လည္း---နာမည္ကိုက ကဗ်ာဆန္တာေနာ္---)
က်ေနာ္က ေနာက္ပိုင္းတာဝန္ယူတယ္----စႏၵကူး ၿဖိဳးလဲ့ေအာင္ (တရဖ်ား)
(ရွင္ဘုရင္နာမည္ေတာင္ ပါေသးဟ ဟင္---အင္း ေနာက္ပိုင္းမင္းသားဆိုေတာ့ ခမ္းခမ္းနားနား ရွိေပမေပါ့---)
ပြဲ(၂)ညကၿပီး၊ ျပန္ၾကေတာ့မည္။ ပစၥည္းေတြေရာလူေရာ အားလံုးကားေပၚ ေရာက္ၿပီ၊
ရၿပီကားဆရာေရ ေမာင္းေတာ့---ဇာတ္ဆရာရဲ႕အသံႏွင့္အတူ ကားဘီးစလိမ့္ၿပီ
တစ္ေယာက္က စခန္းထလာသည္၊
ေအာင္မေလးဟဲ့ ငါ့မွာေတာ့ အဟုတ္မွတ္ပီး ေဂၚကီဆိုလို႔ ႏိုင္ငံျခား နာမည္မ်ား မွည့္ေခၚထားတယ္ေအာက္ေမ့ေနတာ လတ္စသတ္ေတာ့ တစ္ညလံုး အသံခ်က္စက္က ေဂၚကြီ ေဂၚကြီနဲ႔ ခဲနဲ႔ အထုခံရတာ နည္းေတာင္နည္းေသးတယ္
ငါ့မေျပာပါနဲ႔ မင္းကေတာ့ေရာ စႏၵယားတင္သိန္းဆို ဇာတ္ခံုေပၚ စႏၵယားတင္တာနဲ႔ စႏၵယား သိမ္းတာကိုမ်ား ဆိုင္းသိမ္းေမာင္နဲ႔ ဘာထူးလဲ အလကားဖြတ္ေတြ
ေဟး ေဟး ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ျဖစ္ၾက ငါ့ဆြဲမထည့္နဲ႔ ငါလည္း ဆိုင္းတီးတတ္တယ္လို႔ မေျပာမိေပါင္ဗ်ာ မင္းတို႔ဘာသာ မင္းတို႔ ထင္ေနတာေတာ့ မတတ္ႏိုင္ဘူး၊
ထင္မွာေပါ့ဗ် ခင္ဗ်ားေျပာတဲ့ေလသံကိုက ဘဝင္ေလဟပ္ေနတဲ့ အသံကိုး ပီးေတာ့မွ ဆိုင္းပစၥည္းေတြ ေသတၱာထဲ ထည့္သိမ္းတဲ့ ဆိုင္းသိန္းေမာင္
မင္းလို စမ္းရင္ လင္းၿပီး ထြန္းရင္ ၿငိမ္းသြားတဲ့ မီးလံုးေတြေလာက္ ႐ုပ္မပ်က္ ပီးတာပဲကြာ
ဟာကြာ ေဟ့လူေတြ ခင္ဗ်ားတို႔ ေတာ္ၾကေတာ့ဗ်ာ သည္မွာ အိပ္ေရးပ်က္လာတယ္ဗ်၊ ေအးေဆး အိပ္ပါရေစ မဆူၾကပါနဲ႔
ဆူေတာ့ မင္းက ဘာလုပ္ခ်င္လဲကြာ၊ မင္းတစ္ေယာက္တည္း အိပ္ေရးပ်က္တာ မဟုတ္ဘူးကြ၊ အားလံုး အတူတူ ပ်က္တဲ့လူႀကီးပဲ၊ ငါလည္း ငါ့ဟာငါ ေအးေဆးေဆး ေနတာကြ ငါ့လာ ေဆာ္ကားလို႔ ငါျပန္ေျပာေနတာ
အဲဒါေၾကာင့္ ေျပာတာေလ၊ ခင္ဗ်ားတို႔လည္း အိပ္ေပါ့၊ အတူတူနဲ႔ အႏူႏူျခင္းဆိုရင္ သိတတ္တရားရွိမွေပါ့ဗ်၊ ဒီေလာက္ ဆူညံေနတာ အိပ္လို႔ မရဘူး ေတာ္ၾကေတာ့
ေအာင္မာကြာ--သူ႕ကိုယ္သူ တစ္ဇာတ္လံုးမွာ ႀကိဳးကိုင္ဆိုပီး ကားလိပ္ဆြဲေန တဲ့ေကာင္က လူပါး၀လို႕ မင္းကိုယ္မင္း အဟုတ္မွတ္မေနနဲ႔ မသိခဲ့လို႔ ဒါ႐ိုက္တာမွတ္ၿပီး အသာၿငိမ္ေနခဲ့တာကြ၊ သိၿပီဆိုေတာ့ ေဟ့ေကာင္ ကားလိပ္ဆြဲက ကားလိပ္ဆြဲပဲ လာဆရာမလုပ္နဲ႔ ဆူတယ္ကြာ မင္းဘာလုပ္ခ်င္လဲ၊ ကိုင္းကြာ ဘယ္ေကာင္မိုက္လဲ ခ်မလား အခု ကားရပ္လိုက္စမ္း
ဘာလဲ ဘာလဲ ခင္ဗ်ားက လူမိုက္လား လာ က်ဳပ္နဲ႔ ခ်မယ္ အခု ေအာက္ဆင္းလိုက္ ၿငိမ္နားေထာင္ေနလို႔ အေကာင္းမမွတ္နဲ႔
ေအး ႀကိဳက္ၿပီေဟ့ေကာင္ ေဟ့ ကားရပ္လိုက္စမ္းေဟ့၊ ဆိုင္းသိန္းေမာင္ကြ ေအးရင္ ေရခဲတံုးက အေဖေခၚရတယ္မွတ္၊ ေအး ပူပီဆိုလို႔ကေတာ့ မီးႀကီးခဲေတာင္ ဖ်ာလိုခင္းအိပ္မယ့္ေကာင္ ေခြးမသား ဆင္းေလကြာ ဘာ စႏၵကူး ၿဖိဳးလဲ့ေအာင္ (တရဖ်ား) ဟုတ္လား ေနာက္ေဖးထမင္းခ်က္တဲ့ေကာင္၊ ဆန္တစ္ဘူးခိုးတဲ့ေကာင္ အရက္သမား ခုဆင္း
လာ ပါ လာပါ ခင္ဗ်ားႀကီး ေသခ်င္းဆိုးနဲ႔ ေသဘို႔သာ ျပင္ေတာ့ က်ဳပ္နာမည္ကို ဖ်က္တဲ့ ေခြးသူခိုးႀကီး ေတြ႕ၾကေသးတာေပါ့
ေဟး ေဟး ကားရပ္ေပးလိုက္စမ္း ရပ္ေပးလိုက္စမ္း ဆင္းၾက ခုဆင္းၾက ေကာင္းတယ္ ေျမႀကီးေပၚမွာ မင္းတို႔ ေသေသ ေက်ေက် ခ်ၾကစမ္း၊ ေသတဲ့ေကာင္ ရြာက လာပီး ေျမျမဳပ္ေပးလိမ့္မယ္ ၊ ႏွစ္ေယာက္ လံုး ေသေနရစ္ခဲ့လည္း ေအးတာပဲ၊ ေမာင္း ကားဆရာ ေမာင္းေတာ့ ထားခဲ့လိုက္
ဇာတ္ဆရာက အဲသလိုလည္း ေျပာလိုက္ေရာ ကားက ဝူးကနဲ ေမာင္းအထြက္၊ ေျမႀကီးေပၚ ေရာက္ေန တဲ့ ေလးလံုးသံ ေျခာက္ေပါက္နဲ႔ ဘယ္ညာ ေျမႇာက္ေနတဲ့ ဘသေခ်ာ ႏွစ္ေယာက္လည္း
ေနဦး ကား ဆရာ ေနပါဦး က်ဳပ္တို႕ ပါ လိုက္မယ္
ဆိုၿပီး ဖုံလံုးႀကီးေတြေနာက္က ဒေရာေသာပါး ေျပး၍ လိုက္လာၾကေလေတာ့သတည္း။
(၈၆-ခုႏွစ္၊ ဇာတ္အဖြဲ႔ တစ္ဖြဲ႔ႏွင့္အတူ မံုရြာဒီပဲရင္း (ဟိုးယခင္က ထိုရြာနည္မည္သည္ ယခုေလာက္ နာမည္မႀကီးေသးပါ) ရြာကေလးသို႕ လိဒ္ဂစ္တာ တီးသူႏွင့္ ဘာမွ မဆိုင္ဘဲ လိုက္ပါသြားခဲ့စဥ္က အေၾကာင္းေလးကို မွီးပီး ဆန္းသစ္ပါသည္၊ အဲဒီအေၾကာင္းေလးကိုလည္း အလ်ဥ္းသင့္တဲ့ အခါ ေဖာ္ျပေပးပါမည္၊ နည္းနည္းေတာ့ သေဘာပါေလာက္ပါၿပီ ပြဲတိုင္းေက်ာ္ ေတေလဂ်ပိုးဆိုတာ)

ရယ္စရာ ဟာသျပက္လံုးမ်ား 46-51

[ ရယ္စရာ ဟာသျပက္လံုးမ်ား (၄၆) ]
သမီးေရ ဦးကိုုေလ ေဟ့ခ်စ္စရာ လမ္းထိပ္ လက္ဘက္ရည္ဆိုင္က ငါစားဘိုု႕
ေပါင္ေထာပတ္သုုပ္ သြား၀ယ္ေခ်စမ္းလိုု႕ ခပ္မာမာေလး ေျပာလိုုက္စမ္းသမီး

ေပါင္မုုန္႕ေထာပတ္သုုပ္ လုုပ္ပါဗ် ေပါင္ ေထာပတ္သုုပ္ရင္ ပုုရြက္ဆိတ္ေတြ တက္ကုုန္မွာေပါ့
ငါ့ဟာငါ ဘယ္လိုုေျပာေျပာကြာ မင္းကိုု လွ်ာရွည္တယ္ ေျပာစမ္းသမီး
ေဟ့ခ်စ္စရာ ငါစားဘိုု႕ ေပါင္မုုန္႕ ေထာပတ္သုုပ္ သြား၀ယ္ေခ်စမ္း
ေလနည္းနည္းေပ်ာ့ေသးတယ္သမီး ေလမေပ်ာ့နဲ႕ ေလေပ်ာ့ေတာ့ ကၽြတ္နာတယ္
ခပ္မာမာေလး သာ ေဟာက္ၿပီး ေျပာလိုုက္စမ္းသမီး အားမနာနဲ႕
ေဟာက္စမ္းေကာင္မေလး ေဟာက္ပစ္လိုုက္စမ္း ေဟာက္တာမွ ရိုုးရိုုးကို မေဟာက္နဲ႕ ေခြးေဟာက္နည္း ေဟာက္၊ ေခြးေတာင္မွ ရိုုးရိုုးေခြးမဟုုတ္ဘူး ခ်ီးစားေခြး
ဘယ္ေခြးကေတာ့ ေရခဲမုုန္႕နဲ႕ ကိတ္မုုန္႕ စားေနလိုု႕တုုန္း ငါ့ေကာင္ရယ္
ခ်ီးေတာင္မွ အပ်ဳိယိုုထားတဲ႕ခ်ီးမဟုုတ္ဘူး မုုဆိုုးမ ယိုုထားတဲ႕ခ်ီး၊
ဟင္
မုုဆိုုးမေတာင္ ၾကက္သား၀က္သား စားထားတာ မဟုုတ္ဘူး ႏွမ္းဖပ္ခ်ဥ္နဲ႕ ခ်ဥ္ေပါင္ရြက္ေၾကာ္စားၿပီး ပါထားတဲ႕ ခ်ီး
နထင္ေၾကာကေန ဖင္ေၾကာအထိကိုု ခ်ဥ္ေနေတာ့တာပါလား ဟင္ ကဲလုုပ္ သမီး ခပ္မာမာေလသံနဲ႕ ခိုုင္းလိုုက္စမ္း
ေဟ့ ခ်စ္စရာ ငါစားဘိုု႕ ေပါင္မုုန္႕ေထာပတ္သုုတ္ သြား၀ယ္ေခ်စမ္း
ဟုုတ္ကဲ႕ပါ မမရယ္ ေပါင္မုုန္႕ ေထာပတ္သုုပ္တင္ မကပါဘူး
ေတာက္တေလာက္ေၾကာ္ေလးပါ တြဲၿပီး ၀ယ္လာခဲ႕ပါ့မယ္ခင္ဗ်ာ
ေအာင္မာ အသံကိုုက ငါမေျပာလိုုက္ခ်င္ဘူး
ေတာက္ေတာက္ေၾကာ္ေတာင္ ေတာက္တေလာက္ေၾကာ္ျဖစ္ရတယ္လို႔
ခ်စ္တာေလကြာ ခ်စ္တာ ခ်စ္တာ ဂြီ ခြစ္
အဲဒါ ဘာျဖစ္ရတာလဲ
ေကာင္မေလးနဲ႕ ေတြ႕ေတာ့ ကိေလသာေတြ အေပၚဆန္တက္လာတာ ဒါနဲ႕ မင္းက ငါ့ကိုု အစ္ကိုုႀကီး ခ်စ္စရာ လက္ဘက္ရည္ေသာက္ဦးမလားလိုု႕ ေလသံခ်ဳိခ်ဳိေလး နဲ႕ ေျပာၾကည့္စမ္း
အစ္ကိုုႀကီး ခ်စ္စရာ လက္ဘက္ရည္ ေသာက္ဦးမလား
" ခြပ္ "---- ေလနာ ေသေအာင္ လုုပ္တာလားကြဟင္ ေလေနာ ေရာဂါ ရွိတယ္ကြ မင္း နားမလည္ဘူးလား
ေဟာ ဗ်ာ သက္သက္မဲ႕
မုုန္းေနလွ်င္အျပစ္ျမင္ ခ်စ္ေနလွ်င္အျပစ္မျမင္ေလကြာ မင္းကလဲ အဟက္ဟက္ဟက္
(မႏၲေလး ဦးခ်စ္စရာ အမွတ္တရ)

[ ရယ္စရာ ဟာသျပက္လံုး (၄၇) ]
ရွင္ေမြးႏြမ္းနဲ႔ မင္းနႏၵာ ခ်စ္တာ အလကား
ယိုမီယိုနဲ႔ ဂ်ဴးလိယက္ ခ်စ္တာ ဖြတ္ၾကား
ငါနဲ႕ ငါ့မိန္းမ ခ်စ္တာကမွ တကယ့္ စူပါစတားဗ်ား
အံမယ္ တယ္ဆိုတဲ့စာပါလား သမိန္ေပါသြပ္ထဲက ခိုးခ်ထားတဲ့ စာသားအတိုင္းပဲ
ေအာင္မယ္ အဟုတ္ေျပာတာ ငါတို႕ လင္မယား သိပ္ခ်စ္ၾကတာ
ေျပာစမ္းပါဦး
ကိႏၷရီေမာင္ႏွံ ေခ်ာင္းျခားလို႔ တစ္ညတာေ၀းတယ္ဆိုၿပီး ရက္ေပါင္းခုနစ္ရာ ငိုေကၽြးတယ္ဆိုတာ ဘာဟုတ္ေသးတုန္း
အင္း
ငါတို႕လင္မယား ထမင္းစားရင္း ဟင္းခ်ဳိေသာက္တာ အလယ္ေခါင္ ဇြန္းကြယ္ေနလို႔ ေ၀းတယ္ထင္ၿပီး ငိုလိုက္ရတာဆိုတာ မေျပာပါနဲ႔ေတာ့
အဲသေလာက္ေတာင္ပဲလား အံ့ၾသစာဟယ္
မအံ့ၾသနဲ႔ ဟိုတစ္ေန႔က စိတ္မရွည္တာနဲ႔ ရဲတင္းနဲ႔ ထခုတ္လို႔ ေသပါေရာလား
တိန္


[ ရယ္စရာ ဟာသျပက္လံုး (၄၈) ]
ငါးကို အထီး အမ ခြဲတတ္လား
ႀကံႀကံဖန္ဖန္ ငါး ဘယ္လိုလုပ္ အထီးအမ ခြဲမလဲ
လြယ္လြယ္ေလး
ဒါဆို ခြဲျပ
ဗိုက္ကို ခြဲၾကည့္လိုက္ ဥပါရင္ အမ၊ ဥမပါရင္ အထီး
မင္းသမီးနဲ႔ ငါနဲ႔ ဆိုရင္ေရာ ဘယ္သူက အထီး ဘယ္သူက အမလဲ
ခင္ဗ်ားက အထီးေလ၊ မင္းသမီးက အမ ေပါ့ဗ် ရွင္းေနတဲ့ဟာႀကီးကို
မင္းေျပာေတာ့ ဥပါရင္အမ၊ ဥမပါရင္ အထီးဆို
ငင္
ငါလဲေမးမယ္
ေမး
ပုရစ္ကို အထီး အမ ဘယ္လိုခြဲလဲ
သိဘူး ေျပာျပ
ေဟာသလိုေလး ကိုင္ၿပီး လွန္ၾကည့္လိုက္ အနက္တံေလးပါရင္ အမ၊ အနက္တံေလး မပါရင္ အထီး
ဒါဆို က်ေနာ္နဲ႔ မင္းသမီးဆိုရင္------
မင္းက အထီးေလ၊ မင္းသမီးက အမ
ခင္ဗ်ားေျပာေတာ့ အနက္တံေလးပါရင္ အမ ဆို
ငြင့္---
ဟုတ္ပီေလ လူတစ္ေယာက္ကိုၾကည့္ၿပီး လူယုတ္မာလား သူေတာ္ေကာင္းလား မင္း ခ်က္ခ်င္း ခြဲျပႏိုင္လား
လုပ္ပီ အတြင္းစိတ္ကို ဘယ္လိုလုပ္ သိႏိုင္မလဲဗ် ၾကာၾကာေပါင္းၾကည့္မွ သိမွာေပါ့
ဒါမ်ား လြယ္လြယ္ေလး
ေျပာျပေလ
မင္းမ်က္ႏွာနဲ႔တူရင္ လူယုတ္မာ ေခြးသူခိုး ငါ့မ်က္ႏွာနဲ႔တူရင္ သူေတာ္ေကာင္း သူေတာ္ျမတ္ အဟက္ ဟက္ ဟက္

(သည္ဟာသေလးကေတာ့ လူတိုင္း သိဘူး ၾကားဘူးၿပီး ျဖစ္မွာပါ ဒါ့ေၾကာင့္ အနည္းငယ္ ျပန္လည္ ျဖည့္စြပ္ထားပါသည္)

[ ရယ္စရာ ဟာသျပက္လံုး (၄၉) ]
ဘာလူမ်ဳိးလဲ
ျမန္မာ လူမ်ဳိး

သတၱိရွိလား
ရွိတယ္ ရွိတယ္
ဒါ ဘယ္သူ႔တိုင္းျပည္လဲ
ငါ တို႕ တိုင္း ျပည္
ဒါ ဘယ္သူ႔ ႏိုင္ငံလဲ
ငါ တို႕ ႏိုင္ ငံ
ဒါ ဘယ္သူ႔ ေျမလဲ
ငါတို႔ေျမ ငါတို႔ေျမ
ဟင္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း ေျမႀကီးကိုမ်ား သူတို႔ေျမတဲ့
ေဟ့ တိုင္းျပည္မထိနဲ႔
မီးပြင့္သြားမယ္
လူမ်ဳိး မထိနဲ႔
မီးပြင့္သြားမယ္
ဘုန္းႀကီးမထိနဲ႔
မီးပြင့္သြားမယ္
မယ္သီလရွင္ မထိနဲ႔
ဆန္ဗန္း ေမွာက္ သြား မယ္
(လူရႊင္ေတာ္ (ဦး)ဒီပါ၊ (ဦး)ေသာင္းဥာဏ္ အမွတ္တရ)

[ ရယ္စရာ ဟာသျပက္လံုး (၅၀) ]
အမာေရ မေတြ႕တာၾကာလို႔ေနာ္ အင္း--က်န္းက်န္းမာမာေတာ့ ရွိၾကရဲ႕
က်န္းမာပါစ
အင္း အခုလိုျပန္ေတြ႕ၾကေတာ့ ၀မ္းသာတယ္--ေအာ--ေျပာလို႔သာ ေျပာေနရတာ ဗမာစကားထဲ ေဟာသည္ စကားႀကီးကပိုေန
ဘာလို႔
လူမ်ား တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ေတြ႕လို႔ရွိရင္ ဟာ ဘယ့္ႏွယ္တုန္း ေနေကာင္း ရဲ႕လား၊ ေနေကာင္းလို႔ ေတြ႕တာေပါ့ ေနမေကာင္းေတြ႕ပါ့မလား
ဒါ က်မတို႔ရဲ႕ ျမန္မာယဥ္ေက်းမႈေလ
အင္း ဒါေပနဲ႔ ဒီေျပာမယ့္စကားကို အစားထိုးလိုက္ရေအာင္
ဘယ္လိုတုန္း
ၿပီးေတာ့ က်က္သေရလည္းရွိတယ္ မဂၤလာလည္း ရွိတယ္
အင္း
တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ေတြ႕လို႔ရွိရင္ ဟာ ကုသိုလ္ေကာင္းမွဳမ်ား ျပဳၿပီးပါၿပီ လား၊ ျပဳၿပီးရင္လည္း ျပဳၿပီးပါၿပီခင္ဗ်ာ၊ သာဓုခင္ဗ်ာ သာဓု၊ မျပဳရေသးဘူးဆိုရင္လည္း ႀကိဳးစားပါခင္ဗ်ာ ႀကိဳးစားပါ ဘယ္ေလာက္ေကာင္း၊ ခုေတာ့ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ လမ္းေတြ႕ ဘယ့္ႏွယ္တုန္း ေနေကာင္းလား ေနေကာင္းလို႔ေတြ႕ တာေပါ့ ေနမေကာင္း ေတြ႕ပါ့မလား
ေမး----စမ္း ပါ အ မာ ရယ္
အင္း--ခုန--ေမး
ဦးေပါစံေရ
အ မာ
ကုသိုလ္ေကာင္းမွဳေလးမ်ား ျပဳၿပီးပါၿပီလားရွင္
ျပဳၿပီးပါၿပီခင္ဗ်ာ
သာဓုရွင္ သာဓု သာဓု
ကဲ ဘယ္ေလာက္ေကာင္း၊ ငါက ျပန္ေမးမယ္၊ အမာေရ
ရွင္
မင္း ငါ့ ခ်စ္ကဲ့လား ဟာ ဟုတ္ပါဘူး
ဘာ ႀကီး လဲ
ႀကိဳးစားပါခင္ဗ်ာ ႀကိဳးစာပါ ဟာ ကိုတက္တိုး
ခင္ဗ်ာ
ခင္ဗ်ား ဘယ္တုန္းက လႊတ္လာတုန္း
ၾကာေသးပါဘူး ဟ ဟာ ဘယ့္ႏွယ္ ေထာင္က်ခိုင္းေနတာတုန္း
ကုသိုလ္ေကာင္းမွဳေလးမ်ား ျပဳၿပီးပလား
ျပဳၿပီးပါၿပီခင္ဗ်ာ
သာဓု ခင္ဗ်ာ သာဓု
ဟာ ကိုေပါစံ
ဗ်ာ
ဘယ္ေတာ့ ေသမတုန္း
နက္ဖန္ခါ ဟာ မလုပ္ပါနဲ႔
ႀကိဳးစားပါခင္ဗ်ာ ႀကိဳးစားပါ
ဟာ ေသပါတယ္ဆို ႀကိဳးစားပါတဲ့----

(ဦးေပါစံ၊ ဦးတက္တိုး၊ ယုိးဒယားျပန္အမာစိန္ အမွတ္တရ)

[ ရယ္စရာေကာင္းေသာ ဟာသ ေအာက္လံုးမ်ား (၅၁) ]
မ်ားေသာအားျဖင့္ အၿငိမ့္ခြင္တြင္ ျပက္ေသာျပက္လံုးမ်ားသည္ အထူးသျဖင့္ ေအာက္လံုးမ်ား အမ်ားဆံုး ျပက္ၾကတာမ်ားပါသည္။ အၿငိမ့္ေခြမ်ားတြင္ေတာ့ ထိုကဲ့သို႔ ေအာက္လံုးမ်ား မပါ၀င္တာ မ်ားပါသည္။ အကယ္၍ လူရႊင္ေတာ္၏ ႏႈတ္မွ ႐ုတ္တရက္ ထြက္သြားလွ်င္လည္း ဆင္ဆာက ျဖတ္ေတာက္ ပစ္တတ္သည့္အတြက္ေၾကာင့္လည္း မၾကား မသိ ရတာက မ်ားပါသည္။
ေအာက္လံုးဆိုသည္မွာ ေမာင္ႏွင့္ႏွမ သားႏွင့္အမိ နားမခံႏိုင္ေသာ ယုတ္ရင္းသည့္ ၾကမ္းတမ္းေသာ စကားလံုးမ်ားကို အသံုးျပဳလ်က္ ပရိသတ္ကို ရယ္ရႊင္ဘြယ္
ျဖစ္ေအာင္ ျပက္ျခင္းမ်ဳိးကို ေခၚသည္။ အခ်ဳိ႕ ၀ါရင့္လူရႊင္ေတာ္ႀကီးမ်ား ႏိုင္ငံသိ
ျပည္သိ ပုဂၢိဳလ္ႀကီးမ်ားေတာင္ တစ္ခါတစ္ရံ အဆိုပါ ေအာက္လံုးမ်ား ထည့္သြင္း
ေျပာဆိုေနၾကသည္ကို ေတြ႔ျမင္ဘူးၾကပါလိမ့္မည္။ ခြင္ႏွင့္ေျပာဆို ျပက္လံုးထုတ္ျခင္းမ်ဳိး မဟုတ္ဘဲ အသားလြတ္ကို ထည့္သြင္းေျပာဆို သြားတာကိုလည္း ျမင္ခဲ့ရ သိခဲ့ရဘူးပါသည္။ အေၾကာင္းမဲ့ သက္သက္ႀကီး ခြင္မဟုတ္ ဘာမဟုတ္ ငါကိုင္တုတ္တာမ်ဳိး ဆဲတာမ်ဳိးကေတာ့ အေတာ္ေလး ႐ုပ္ပ်က္လြန္းလွ သည္ဟု ထင္ပါသည္။
သဘာရင့္ ၀ါရင့္ လူရႊင္ေတာ္ႀကီးမ်ားေတာင္မွ အဆိုပါ ေအာက္လုံုးမ်ားႏွင့္ မလြတ္ကင္းၾကပါ။ သို႔ေသာ္ ေအာက္လံုးဆိုေပမယ့္ ရယ္လည္းရယ္ရ မွတ္သားဘြယ္ လည္းျဖစ္ေအာင္ ျပက္ၾကသည္ကိုလည္း ေတြ႕ဘူး မွတ္သားဘူး ပါသည္။
ေဟ့ အမာစိန္
ဘာ----လဲ
မင္းက ဘာတုန္း ငါ့ေဘာ္ဒါ ကိုတက္တိုးကို ဘာေျပာတာလဲ
ဘာေျပာရမွာလဲရွင့္၊ က်မက ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်းေျပာတာကို သူက က်မကို----
အဲဒါမ်ဳိးေတြမလုပ္ပါနဲ႔ကြ မင္း ဘာေအာက္ေမ့လို႔တုန္း
သြားပါ ရွင္တို႕ အေပါက္အလမ္းကို မတည့္ဘူး
မူးလာတာကိုးကြ----------
ကဲ----ဘယ္ေလာက္ ေကာင္းတဲ့ ျပက္လံုးျဖစ္သတုန္းဗ်ာ၊ ဦးေပါစံရဲ႕ ျပက္လံုးပါ။ မ်က္ႏွာအမူအရာ အခံအအုပ္ အလြန္ကို ေကာင္းတဲ့ လူရႊင္ေတာ္ႀကီးပါ။ အခု မရွိေတာ့သည့္အတြက္ အလြန္ကို ႏွေျမာမိပါသည္။
သည့္ထက္ ၾကမ္းလာရင္ေတာ့ ေအာက္လံုးဆန္လာသည္လို႔ ေျပာရေတာ့မည္။
ငါေတာ့ ေနာင္ဘ၀ ေခြးျဖစ္ခ်င္တယ္ကြာ
ဟ---ဘယ့္ႏွယ္ေၾကာင့္တုန္း
ကၽြတ္ခဲတယ္ကြ
ဘ၀လို႔ ထည့္ေျပာပါဟ၊ ငါေတာ့ ေခြးမျဖစ္ခ်င္ဘူး
မင္းက ဘာျဖစ္ခ်င္တာတုန္း
ႏြားမ ျဖစ္ခ်င္တာ
ဘာလို႔
ေအာင္မယ္ ႏြားမမ်ားျဖစ္လို႔ကေတာ့ ကိုယ္က တစ္ေကာင္တည္း အၿမီးကေလးကို
ေထာင္လို႔ ေရွ႕ကေျပး၊ ေဟာ ေနာက္က ႏြားသိုးေတြက တစ္အုပ္ႀကီးလိုက္လာ ဘယ္ေလာက္ေပ်ာ္စရာေကာင္းလိုက္မတုန္း
နင့္---၀ါး႐ံုပင္ၾကား ေခါင္းညပ္ေနရင္ ဘယ့္ႏွယ္လုပ္မတုန္း
အဲေတာ့လဲ ေျခေထာက္နဲ႔ ေဟာသလို ေဟာသလို ကန္ထည့္လိုက္မွာေပါ့
အဲသလိုကန္ေတာ့ ႏြားသိုးကလည္း ေဟာသလို ဂ်ဳိနဲ႔ ေ၀ွ႕ထည့္လိုက္မွာေပါ့
ငါက်ေတာ့ ေခြးလည္းမျဖစ္ခ်င္ဘူး ႏြားမလည္း မျဖစ္ခ်င္ဘူး
ဒါျဖင့္ မင္းကဘာျဖစ္ခ်င္တာလဲ
ငါက အိမ္သာထဲက ေလာက္ျဖစ္ခ်င္တာ
ထြီ ရြံစရာႀကီး မင္းမို႕၊ ဘာလို႔ ျဖစ္ခ်င္ရတာလဲ
မင္းဘာသိလို႔လဲ ေဟာ ခ်ီးလည္း စားရေသးတယ္၊ အေပၚလည္း ေမာ့ၾကည့္ရေသး တယ္ေမာင္ ဘယ္ေလာက္ မိုက္လဲ
ေအး ေအး မိုက္ မိုက္---ေနာ္၊ နင္လိုေကာင္မ်ဳိး ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းက ကုဋီထဲ ေရာက္မွာ
ေနာက္ထပ္ရွိပါေသးသည္၊ ကက္ဆက္ဖြင့္တဲ့ ပံုစံမ်ဳိးနဲ႔ ျပက္သြားတာ၊ ဟိုတေလာကမွ (ျမန္မာ့အသံမွာ) ၾကည့္လိုက္ရပါေသးသည္။ ထိုျပက္လံုးမ်ားသည္ လြန္ခဲ့ေသာ (၁၅)ႏွစ္ေလာက္က မန္းဒေလးအၿငိမ့္တြင္ လူရႊင္ေတာ္ ငွက္ခါး(ကြယ္လြန္) ေရႊေတာင္ အၿငိမ့္တြင္ ျပက္သြားခဲ့ဘူးပါသည္။ (သူ႕အရင္လည္း ရွိခဲ့ေကာင္း ရွိခဲ့ႏိုင္ပါသည္) ပရိသတ္ ရယ္ေသာ ျပက္လံုးဆိုတာ ေရွးပေ၀သဏီကတည္းကေနတစ္ဆင့္ တစ္ဆင့္ လက္ဆင့္ကမ္း ကူးေျပာင္း လာတတ္သည္မဟုတ္ပါလား။
ကက္ဆက္က ဖြင့္လွ်င္ ေဒါက္၊ ပိတ္လွ်င္ ေၫွာင့္ အသံထြက္သည္၊ သီခ်င္းသံ အဆံုးႏွင့္ ေၫွာင့္ဆိုတာကို ခ်ိန္သားကိုက္ လုပ္ၿပီး ျပက္ေသာ ျပက္လံုးျဖစ္သည္။
ေဒါက္
အို ေတာင္ၿပံဳးေခၚ ပြဲေတာ္ႀကီး နီးလာဘီ လာ ကိုၿမိဳ႕မ က်မနဲ႔တြဲ သြားၾကမည္ အို ေနာက္ကေန---ေၫွာင့္
ငယ္ သူငယ္ခ်င္းေရ--ခုေတာ့ ငယ္ကၽြမ္းေဆြ--အခုလို ျပန္လည္ ဆံုေတြၾကကာ---ေၫွာင့္
လမ္းေဘးနားက အေၾကာ္ဆိုင္ထဲမွာ မထိုင္ႏိုင္ဘူး--၀မ္းတီး တူးတီး ေကာ္ဖီဆိုင္မွာ မေသာက္ခ်င္ဘူး အက္စ္အီးေပၚ၀ယ္---ဇိမ္နဲ႔----ေၫွာင့္-----
(တေၫွာင့္ထဲ ေၫွာင့္ေနလို႔--မေၫွာင့္ေအာင္ဆို တရားေခြဖြင့္ခိုင္းလိုက္ေတာ့---)
အတၱေဂေဟ ကေန႔ ေျပာသမွ် ေဟာသမွ်ထဲမွာ သေဘာမက်ပဲ အျပစ္ေတြ႕ခဲ့လွ်င္ ခ်စ္ရိပ္ေတြဖံုး မုန္းစိတ္ေတြ ပစ္ၿပီးေတာ့ အသီးသီးေသာ မိမိတို႔ အိမ္ေဂဟာဌာနသို႕ နယူတံတု သီးခံေရြ႕သာ ျပန္ၾကေပေတာ့ နယူတံတူ ေမတၱာေရ ပက္ခါျဖန္း လိုက္မယ္ ျပစ္ဘယာေတြ ေ၀းရာကျမန္းေစေတာ့ ခ်စ္သဒၵါေဆြကာလ်န္းၿပီး ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ ခ်မ္းသာစြာျဖင့္ မွန္စြာမေသြ ျပန္ပါေလေတာ့ ျပန္ၾကေလ ကုန္သတည္း------အဲသလို တရားပြဲၿပီးလို႔ ဒကာႀကီးနဲ႔ ဒကာမႀကီးတို႕ အိမ္ျပန္ေရာက္တယ္ဆိုရင္ပဲ----ေၫွာင့္---
ေဟာ--တရားေခြေတာင္ သည္ေၫွာင့္က ပါလာေသးတယ္-ဒါဆိုရင္ ဒီတစ္ခါ သူ႕(ကက္ဆက္)အေဖနဲ႔ အေမကို ေၫွာင့္ခိုင္းမယ္ကြ၊ ဟုိသီခ်င္း ဖြင့္ခိုင္းစမ္း
ဘယ္သီခ်င္းလဲ
မိသားစု ကန္ေတာ့္ခန္းကြာ အဲဒါဆို သူ႔အေဖနဲ႔ အေမ ေၫွာင့္လိမ့္မယ္ လုပ္စမ္း
ေဒါက္----
သားတို႔ သမီးတို႔ လက္ဆယ္ဖ်ာ ထိပ္မွာမိုးလို႔ ရွိခိုးလို႔ ကန္ေတာ့္ပါရေစ ေက်းဇူးရွင္ ေဖေဖ နဲ႔ ေမေမ
အင့္--ဟာ ပိတ္ပေဟ့ ေၫွာင့္စမ္းဟ
ေက်းဇူးရွင္ ေဖေဖ နဲ႔ ေမေမ
ေသဂ်င္းဇိုးကက္ဆက္ ဒီတစ္ခါ ဘာလို႔ မေၫွာင့္တာလဲ
အေဖ ခရီးထြက္သြားလို႔ပါကြယ္
ကဲဟာ ---ေဂါင္--
(ကိုင္း---ရွည္ကုန္ၿပီ----တိဦးမွ---)